Przy codziennej pracy w domu, a czasami i w pracy, ręce są narażone na liczne szkodliwe czynniki. Skórę rąk należy chronić, gdyż szybko traci swą elastyczność i świeżość, łuszczy się, staje się szorstka i zaczerwieniona. Podstawowa pielęgnacja skóry rąk polega na jej myciu, natłuszczaniu i nawilżaniu. Ręce myje się w ciągu dnia wielokrotnie (w zależności od potrzeb) wodą i mydłem w dobrym gatunku, lecz niezbyt intensywnie perfumowanym. Mycie rąk usuwa jednak częściowo ochronny płaszcz lipidowy skóry; obnażony w ten sposób naskórek narażony jest na bezpośrednie działanie brudu, kurzu, a przede wszystkim środków do prania, wszelkich czyszczących past i innych preparatów chemicznych. Dlatego przed rozpoczęciem sprzątania, zmywania, prania iłp. w skórę rąk należy wmasować specjalny krem o własnościach ochronnych i jednocześnie używać gumowych rękawiczek, do których często należy wsypywać talk. Mówi się, że ręce są metryką kobiety, jest w tym dużo prawdy. A przecież przy małej ilości dobrej woli, polegającej na codziennej pielęgnacji dłoni, zachowa się ich skórę elastyczną, gładką i świeżą. Należy tylko po każdej czynności, w czasie której ręce były narażone na zabrudzenie, myć je ponownie i wmasować krem pielęgnacyjny. Najważniejsze jest wmasowanie kremu na wieczór, wówczas warstwa tego kosmetyku powinna być nieco obfitsza. Jednocześnie wykonujemy krótki masaż rąk, rozpoczynając od czubków palców; masujemy każdy palec osobno, przez całą dłoń, aż poza przeguby. Do kremu można dodać kilkanaście kropli soku cytrynowego, a latem — soku ze świeżego ogórka, gdyż są to środki znakomicie wybielające skórę. Pomarszczoną i spierzchniętą skórę rąk należy raz w tygodniu poddać kąpieli w ciepłym kleiku z siemienia lnianego lub w podgrzanej oliwie. Często ręce pierzchną wskutek wilgoci i zimna, dlatego zawsze gdy wychodzimy na powietrze, powinny one być suche i lekko natłuszczone. Zaczerwienienie lub skłonności do sinienia skóry — rezultat przemrożenia rąk — można złagodzić przez codzienną kąpiel naprzemienną w gorącej i zimnej wodzie, i przez wcieranie na noc maści kamforowej (wówczas śpimy w bawełnianych rękawiczkach). Innym problemem są trudne do usunięcia ze skóry dłoni i z paznokci plamy od jarzyn i owoców, występujące w postaci znacznie ciemniejszych przebarwień na palcach drugich i trzecich. Często towarzyszy im popękany i spierzchnięty naskórek. Wtedy działamy następująco: ręce moczymy w ciepłej wodzie z dodatkiem małej ilości dobrego toaletowego mydła (wszelkie, nawet najlepsze proszki do prania są niewskazane ze względu na szybkie i nadmierne zmiękczanie płytki paznokciowej), następnie pumeksem ścieramy łuszczący się i przebarwiony naskórek. W jeszcze wilgotne dłonie wcieramy sok z cytryny lub sok ze świeżego ogórka, nie opłukując dłoni wodą; po godzinie wmasowujemy w ręce dobry krem pielęgnacyjny. Najczęściej następuje przebarwienie skórek dookoła paznokci, gdy zaraz po ich wycięciu zabierzemy się do obierania jarzyn lub owoców, wówczas jeszcze świeża skórka szybko „chwyta" wszelkie plamy. Przy intensywniejszym przebarwieniu skóry rąk nie wystarczy jednorazowe użycie soku z cytryny lub ogórka. Zabieg taki należy przeprowadzać codziennie, a jeszcze lepiej — kilka razy dziennie. Przebarwienia paznokci mogą być spowodowane wieloma czynnikami: żółte plamy na paznokciach i opuszkach palców występują od trzymania papierosa bez ustnika. Jak z tego wynika pierwsza rada to zmiana papierosów na inne, koniecznie z filtrem, i nie dopalanie ich do końca oraz stosowanie takich samych środków zaradczych, jak przy plamach z jarzyn i owoców. Gdy końce paznokci przebarwione są owocami takimi jak: borówki, truskawki, maliny, czarne porzeczki, wiśnie, pomaga natychmiasto- we wymoczenie paznokci w soku ze świeżego ogórka lub przetarcie ich od strony wewnętrznej watką zmoczoną w soku cytrynowym. Najczęstszymi przyczynami złego stanu paznokci, obok szkodliwych wpływów zewnętrznych (proszki do prania, pasty do czyszczenia, długie i częste moczenie, w wodzie), są niedobory żelaza, wapnia, fosforu, witaminy A i witamin grupy B; mogą też być jednym z objawów choroby skóry, na przykład łuszczycy. Grzybice i drożdżyce stanowią spory odsetek schorzeń paznokci, częściej u nóg niż u rąk. Pod wpływem grzybicy płytka paznokciowa staje się matowa, krucha, łamliwa, przybiera szarawy odcień. Drożdżyca powoduje zwykle stany zapalne wału paznokciowego. Obydwie te choroby są zaraźliwe, często w leczeniu przewlekłe i należy koniecznie zasięgnąć porady lekarza dermatologa. Na dobry i zdrowy stan paznokci ma duży wpływ odpowiednia dieta, w której nie powinno zabraknąć mleka, białych serów, masła, ryb, jarzyn oraz owoców. Dobre efekty uzyskuje się spożywając przez kilka miesięcy żelatynę. Może ona być podawana w różnych formach, a najzdrowsze w tym przypadku są wyciągi mięsne. Obok tego wskazane są codzienne kąpiele paznokci w podgrzanej oliwie i stosowanie specjalnych kremów i olejków wzmacniających płytkę paznokciową.